சிறப்பொடு பூசனை செல்லாது வானம் வறக்குமேல் வானோர்க்கும் ஈண்டு.

**Translation in English**:

 If the heaven dry up, neither yearly festivals, nor daily worship will be offered in this world, to the celestials. 

**Explanation in English**: 

This kural points out the dependency of religious and festive activities on the bounty of nature. It emphasizes that without the rain from the heavens, even the divine won't receive their dues in the form of festivals and worship, highlighting the interconnectedness of natural elements and cultural practices.

 **Explanation in Tamil**:

 இவ்வுலகில் விழாக்களும் தினசரி வழிபாடுகளும் இயற்கையின் வாரிசை நம்பியுள்ளன. மேகங்கள் மழை பொழியாவிட்டால், வான் தெய்வங்களுக்குகூட உலகில் விழாக்களும் வழிபாடுகளும் நடைபெறாது என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது, இது இயற்கை உறுப்புகளும் கலாச்சார நடைமுறைகளும் தங்களுக்கிடையிலான இணைப்பை விளக்குகிறது.

 **Story in English**: 

In a land where rain had not fallen for years, the lakes dried up, and the fields turned barren. The people, who once joyously celebrated festivals and offered daily worship, found themselves unable to continue these traditions. It was a somber reminder of how even the divine expectations are bound to the gifts of nature. When the rains eventually returned, the land flourished, and so did the spirits of the people, reviving their customs and gratitude towards nature.

 **Story in Tamil Translation**:

 பல ஆண்டுகளாக மழை பெய்யாத ஒரு நாட்டில், ஏரிகள் வற்றி, வயல்கள் வளமற்று மரணப்பட்டன. ஒரு சமயம் விழாக்களை மகிழ்ச்சியோடு கொண்டாடி, தினசரி வழிபாடு செய்த மக்கள், இந்த மரபுகளை தொடர முடியாமல் போனார்கள். இயற்கையின் பரிசுகளுக்கு எவ்வாறு தைவிக எதிர்பார்ப்புகள் கட்டுப்பட்டுள்ளன என்ற சிந்தனையை இது தூண்டியது. மழை மீண்டும் வந்ததும், நாடு புஷ்டியானது, மக்களின் ஆவிகளும் தழைத்தோங்கின, தங்கள் பழக்கவழக்கங்களும் இயற்கை மீதான நன்றியும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டது.